« Terug

Hoe leer je leven met PDD-NOS?

VolgdeWens_Thema2_Blog4Foto1.jpg05 sep

Kinderen met een beperking vallen in onze maatschappij al gauw in een soort buitencategorie. Ze moeten knokken voor hun plekje. En dat terwijl ze al zoveel andere uitdagingen hebben. Hun ouders zijn een belangrijke houvast. Maar ooit moeten ze een zelfstandige volwassene worden. Hoe lukt dat? Hoe leren ze leven met PDD-NOS, nu en in de toekomst?

Veel talent, maar weinig zelfvertrouwen bij kinderen met PDD-NOS

Stichting Volg de Wens is geen specialist als het gaat om PDD-NOS. We spreken puur vanuit de ervaring die we opdoen tijdens de uitjes met deze kinderen. Wat we tijdens die uitjes vooral zien, is talent. Kinderen met PDD-NOS hebben vaak veel sterke kanten. Net als alle andere kinderen. Maar door hun aandoening ontbreekt het nogal eens aan zelfvertrouwen. Dit is dus een belangrijk aandachtspunt.

Wat meer bekendheid over en begrip voor PDD-NOS zou wellicht een belangrijke verandering teweeg kunnen brengen.

Doe een donatie voor een kind

Er is meer bekendheid over en begrip voor PDD-NOS nodig

Je zou aan de ouders en leerkrachten van kinderen met PDD-NOS kunnen denken, als motivatoren om een kind meer zelfvertrouwen te geven. Maar misschien komt het gebrek eraan ook wel doordat ze niet geaccepteerd of begrepen worden door hun omgeving. Wat meer bekendheid over en begrip voor PDD-NOS zou hier wellicht een belangrijke verandering in teweeg kunnen brengen. Mede daarom besteden wij er hier aandacht aan.

Slimme vader ontwikkelt speciale koptelefoon voor zijn zoontje met PDD-NOS

Hoe een belangrijke succesfactor ouders wel zijn voor hun kind met PDD-NOS, zagen we tijdens ons vijfjarig jubileum. Een jongetje met PDD-NOS, waar we ooit een uitje voor organiseerden, was er ook bij. Normaal zou hij bij zo’n grootse bijeenkomst in paniek kunnen raken van alle geluiden. Maar zijn vader had een speciale koptelefoon voor hem gemaakt. Hiermee werd het geluid van de zijkant weg gefilterd en kon hij alleen geluiden van voor hem goed horen. Daardoor kreeg hij geen onnodige prikkels binnen, maar kon hij wel met mensen praten. Een geniale uitvinding. Het jongetje genoot en wij ook!

Doe een donatie voor een kind

« Terug

Scroll naar boven